تبلیغات
PROXIMA CLUB - مطالب نجوم
 
درباره وبلاگ


وب مدیر سایت : http://mystery.mihanblog.com

مدیر وبلاگ : Mohammad
نویسندگان
نظرسنجی
بیشتر چه مطالبی را میپسندید؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
PROXIMA CLUB
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
دوشنبه 28 فروردین 1391 :: نویسنده : Milad
اتل دیسکاوری ناسا که قرار است سوار بر یک جت 747 در آخرین سفر خود به موزه هوا فضای واشنگتن منتقل شود.

تکنسینهای ناسا در مرکز فضایی کندی در فلوریدا، قصد داشتند این عملیات را دیروز شنبه 14 آوریل ( 26 فروردین ماه ) تکمیل کنند اما به دنبال وزش بادهای شدید این عملیات به امروز موکول شد.

شاتل دیسکاوری نخستین بار در سال 1984 به فضا رفت و ماه فوریه گذشته پس از آخرین مأموریت خود به ایستگاه بین المللی فضایی بازنشست شد.





ادامه مطلب


نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شاید فضایی‌ها خطرناک باشند، باید زمین را پنهان کنیم
دانش > نجوم  - بیش از 50 سال است که اخترشناسان در جستجوی هوشمندان فرازمینی هستند. اما شاید بهتر باشد از این کار دست برداریم و سعی کنیم مانند آنها، خود را از چشم دیگر موجودات فضایی پنهان کنیم.

 در دهه 1950 میلادی / 1330 شمسی، انریکو فرمی این بحث را پیش کشید که در صورتی‌که تکامل حیات منحصر به زمین نباشد، باید گونه‌های هوشمند زیادی در خارج از زمین وجود داشته باشند. پس چرا آنها هیچ‌گاه با ما زمینی‌ها تماس نگرفته‌اند یا چرا تاکنون ما آنها را کشف نکرده‌ایم؟

به گزارش نیوساینتیست، ممکن است موجودات فضایی به این نتیجه رسیده باشند که لازم است محتاط باشند. نوعی گرایش تکاملی برای ساکت بودن موجودات فضایی، ممکن است پاسخی برای این تناقض تاریخی باشد. موضوعی که همچنین به ما ساکنان زمین پیشنهاد می‌کند که بهتر است پیش از اعلام حضورمان در این جهان، مجددا در این باره فکر کنیم.

آدریان کنت از موسسه فضای پیرامون در واترلوی کانادا می‌گوید: «این یک تناقض واقعی است.» برای پاسخ‌گویی به تناقض فرمی، کنت به انتخاب طبیعی متوسل شده است و استدلال می‌کند که انتخاب طبیعی ممکن است بیگانگان ساکت را ترجیح دهد.

خشونت فضایی
کنت می‌گوید بسیار محتمل است که در مقیاس کیهانی، رقابت بر سر منابع وجود داشته باشد؛ موضوعی که باعث ایجاد نوعی مبارزه تکاملی بین گونه‌های مختلف بیگانگان فضایی بر روی سیارات مختلف می‌شود. این احتمال وجود دارد که گونه‌های پیشرفته‌تر بخواهند از فرصت و منابع سایر سیارات برای اهداف خودشان استفاده کنند.

اگر این چنین باشد، کیهان جای بسیار خطرناکی است و انتخاب طبیعی به نفع گونه‌های نامحسوس است: موجوداتی که ترجیح می‌دهند پنهان بمانند، یا صرفا مهارت لازم برای حضور فعالانه در کیهان و یا تبلیغ برای اعلام موجودیت خود را ندارند.

ست شوستاک، شکارچی بیگانگان از موسسه ستی در مانتین‌ویو کالیفرنیا -سازمانی غیردولتی که به جستوجی هوشمندان فرازمینی مشغول است- می‌گوید: «این ایده هیجان‌انگیزی است: اگر من به کیهان اجازه بدهم بداند من وجود دارم، ممکن است من به هدفی برای نابودی تبدیل شوم.»

با این وجود، وی در خصوص اعلام نظر درباره فعالیت‌های گونه‌های هوشمند بسیار محتاط است؛ گونه‌هایی که ممکن است نتوانند در برابر جذابیت توسعه فناوری‌های پیشرفته‌ای که توسط دیگران قابل کشف باشد، مقاومت کنند. وی می‌گوید: «اگر خشونت بین ستاره‌ای وجود داشته باشد، خبر بد برای تمام جوامع کهکشانی این است که مجبورند تلاش‌های خود را محدود به فعالیت‌هایی نمایند که از فاصله دور توسط دیگران قابل ردیابی نباشد.»

خطر ویجر
تاکنون تلاش‌های نظری فراوانی برای توضیح تناقض فرمی انجام شده است، از جمله این نظریه که ارتباطات مخابراتی بیگانگان را نمی‌توان از پارازیت‌های زمینه کیهان تشخیص داد، یا محاسباتی که نشان می‌دهد موجودات فضایی زمان کافی برای پیدا کردن ما نداشته‌اند.

کنت تصدیق می‌کند که نظریه وی تا حدودی انتزاعی است. اما وی همچنین اخطار می‌دهد که در آینده نزدیک، این نظریه ممکن است پیامدهایی واقعی داشته باشد. به گفته وی سفینه‌هایی مانند دو کاوشگر ویجر ناسا که در حال خروج از منظومه شمسی هستند، ممکن است وجود ما را به بیگانگان استعمارطلب اطلاع دهند، و بنابراین لازم است که آنها را به زمین بازگرداند.

50





نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 12 فروردین 1390 :: نویسنده : Mohammad

تمام سوالات و نظرات خود را در قسمت (بپرسید) مطرح کنید .........

 

به تمام سوالات و نظرات پاسخ داده می شود .





نوع مطلب : کامپیوتر، علمی، سیاست، اقتصاد، خودرو، موبایل، نجوم، عکاسی و دوربین های فیلم برداری، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 9 دی 1389 :: نویسنده : Milad
بازگشت طوفان اژدها در سیاره زحل موجی از شگفتی را در میان منجمان به همراه داشته است. طول این طوفان عظیم هم‌اکنون 5.5 برابر قطر زمین و 1.8 برابر قطر لکه سرخ، بزرگ‌ترین طوفان سیاره مشتری است.

این طوفان که پنج سال پیش توسط فضاپیمای کاسینی کشف شد، از حلقه‌های زحل هم درخشان‌تر است و می‌توان آن را با تلسکوپی متوسط مشاهده کرد.





نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 21 مهر 1389 :: نویسنده : Milad
در پی انتشار خبری مبنی بر مشاهده تابش هاوکینگ در آزمایشگاه و واقعیت یافتن پیش‌بینی جنجالی استیفن هاوکینگ مبنی بر تابش سیاه‌چاله‌ها، بحث داغی در محافل دانشگاهی آغاز شد. گزارش امروز خبرآنلاین به شرح ماوقع و بررسی نظرات موافقان و مخالفان این موضوع پرداخته است.

محمود حاج‌زمان: بسیاری از ما انتظار داریم که سیاه‌چاله‌ها همان‌طور که از اسمشان پیداست، تاریک باشند و هیچ چیز نتواند از آن‌ها خارج شود. اما چند دهه قبل استیفن هاوکینگ در محاسبات خود نشان داد که سیاه‌چاله‌ها باید از خود نور بتابانند. اکنون و برای اولین بار، گروهی از فیزیک‌دانان ادعا کرده‌اند که این تابش عجیب را در آزمایشگاه دیده‌اند.

به گزارش نیوساینتیست، اولف لئون‌هارت از دانشگاه سنت اندروز انگلستان، رهبر گروهی از دانشمندان که در سال 2008 / 1387یک شبه سیاه‌چاله را با استفاده از پالس‌های لیزری ایجاد کردند، می‌گوید: «این آزمایش نخستین مشاهده تابش هاوکینگ است. تابش هاوکینگ نه یک رویای نظری محض که پدیده‌ای واقعی است.»

شواهد ارائه شده هنوز همه دانشمندان را متقاعد نکرده است. برخی نیز استدلال می‌کنند که تابش هاوکینگ نمی‌تواند از جسمی غیر از یک سیاه‌چاله واقعی ساطع شود. با این وجود اگر آزمایش‌های بعدی تایید کنند که اندازه‌گیری‌های انجام شده در دانشگاه اینسوربیا ایتالیا نوعی از تابش هاوکینگ است، پنجره جدیدی به بخشی از عجیب‌ترین موضوعات عالم باز خواهد شد. این یافته همچنین نشان می‌دهد که فیزیک نامانوس (Bizarre Physics) که قبل از این تصور می‌شد تنها مختص سیاه‌چاله‌ها است، در حقیقت دامنه بسیار گسترده‌تری دارد.

سیاه‌چاله و اصل عدم قطعیت
سیاه‌چاله، توده متمرکز بسیار سنگین و کوچک از جرم با میدان جاذبه فوق‌العاده قوی است. این جاذبه به اندازه‌ای قوی است که از فاصله‌ای مشخص از سیاه‌چاله که افق رویداد نامیده می‌شود، هیچ چیز حتی نور که با سرعت 300هزار کیلومتر بر ثانیه سریع‌ترین موجود این دنیا است، نمی‌تواند از سیاه‌چاله خارج شود. به همین دلیل است که سیاه‌چاله را حفره تاریک می‌نامند.

در سال 1974 / 1353 هاوکینگ با استفاده از نظریه کوانتوم نشان داد که سیاه‌چاله‌ها هم باید تابش داشته باشند. این نتیجه‌ای از اصل عدم قطعیت هایزنبرگ است که بیان می‌کند هرگز نمی‌توان مطمئن بود که یک فضای به ظاهر تهی، واقعا خالی باشد. در عوض ذرات مجازی همواره به صورت جفت ظاهر می‌شوند. این جفت ذرات از ماده و پادماده متناظر آن ساخته شده‌اند که لحظه‌ای بسیار کوتاه دوام می‌آورند و پس از آن، به سرعت همدیگر را خنثی کرده و ناپدید می‌شوند. قبل از هاوکینگ، دانشمندان معمولا این ذرات را نادیده می‌گرفتند.

با این حال اگر یک جفت از این فوتون‌ها در افق رویداد سیاه‌چاله تشکیل شوند، این فرصت پیش می‌آید که در همان زمان بسیار کوتاه، یکی از ذرات از سیاه‌چاله فرار کند و فقط یکی به درون سیاه‌چاله کشیده شود. به این ترتیب هر کدام از این ذرات در یک سمت سیاه‌چاله قرار می‌گیرند. یکی از آنها در خارج از سیاه‌چاله آزادانه حرکت می‌کند و دیگری برای ابد در سیاه‌چاله به دام می‌افتد. این پدیده مانع از آن می‌شود که دو ذره مجددا با یکدیگر ادغام و نابود شوند و بنابراین، به نظر می‌رسد که سیاه‌چاله در حال تابش و از دست دادن انرژی است.

هاوکینگ پیش‌بینی کرد که سیاه‌چاله‌ها باید شدت ثابتی از این تابش داشته باشند، مساله‌ای که از سوی اغلب دانشمندان مورد پذیرش قرار گرفت. تنها مشکل این بود که هیچ‌کس این تابش را مشاهده نکرده بود.

سرعت فرار
در سال‌های اخیر، دانشمندان مشغول کار با ابزارهای آزمایشگاهی بودند که به نوعی افق رویداد را بازسازی می‌کرد. افق رویداد مشخص‌کننده نقطه‌ای است که فرار از سیاه‌چاله غیرممکن است. غیرممکن بودن فرار به این دلیل است که سرعت لازم برای انجام چنین کاری از سرعت نور که حد سرعت کیهانی است، بیشتر است.

شبه سیاه‌چاله‌ها نقطه‌ای مشابه دارند که عبور از آن به دلیل سرعت بالایی که مورد نیاز است، امکان‌پذیر نیست. با توجه به این‌که دانشمندان نمی‌دانند چطور باید یک سیاه‌چاله واقعی را ایجاد کرد، بر خلاف سیاه‌چاله واقعی که افق رویداد آن توسط میدان جاذبه شدید ایجاد می‌شود، این کار در آزمایشگاه با استفاده از مکانیزم‌های دیگری مانند امواج صوت یا نور انجام می‌شود. با این وجود، هیچ شخصی نتوانسته بود فوتون‌هایی را که نشان دهنده تابش هاوکینگ ایجاد شده توسط این شبه سیاه‌چاله‌ها است، مشاهده کند.

برای ساخت افق رویداد در مقیاس آزمایشگاهی، دانیله فاچیو از دانشگاه هریوت وات انگلستان، به همراه فرانچسکو بلجیورنو از دانشگاه میلان و همکارانشان، پالس‌های فوق کوتاه نور لیزر فروسرخ با طول موج 1055 نانومتر را درون قطعه‌ای شیشه‌ای متمرکز کردند. شدت فوق‌العاده بالای این پالس‌ها که میلیون‌ها برابر نور خورشید است، ویژگی‌های شیشه را به طور موقت تغییر می‌دهد. این پالس‌ها ضریب شکست شیشه را به اندازه‌ای تقویت می‌کنند که باعث می‌شود سرعت حرکت نور در داخل شیشه کاهش یابد.

نتیجه کار، نقطه‌ای متحرک با ضریب شکست بسیار بالا است که معادل یک تپه فیزیکی است و به صورت یک افق عمل می‌کند. فوتون‌هایی که وارد شیشه اطراف این تپه می‌شوند، سرعت خود را هنگام بالا رفتن از این تپه از دست می‌دهند و نمی‌توانند از میان آن عبور کنند. در مقایسه با پالس لیزر و تا زمانی‌که این پالس از طول شیشه عبور کند، این فوتون‌ها متوقف می‌شوند و پشت سر پالس لیزر باقی می‌مانند.

فوتون‌های مرموز
برای فهمیدن این‌که آیا این افق رویداد آزمایشگاهی تابش هاوکینگ را تولید می‌کند، محققان یک آشکارساز نوری را در نزدیکی شیشه و عمود بر مسیر پرتو لیزر قرار دادند. بعضی از فوتون‌هایی که آنها آشکار کردند، ناشی از اثر متقابل لیزر فروسرخ با نواقص موجود در شیشه بود. این پدیده باید نوری با طول‌موج مشخص بین 600 تا 700 نانومتر تولید کند. (هر نانومتر، یک‌میلیاردیم متر است)

اما بسته به مقدار انرژی پالس لیزر، در برخی از آزمایش‌ها فوتون‌های اضافی و مرموزی با طول‌موج بین 850 تا 900 نانومتر و در برخی دیگر، فوتون‌هایی با طول موج 300 نانومتر نیز مشاهده شد. به دلیل اینکه ارتباط بین انرژی پالس و طول‌موج مشاهده شده با محاسبات انجام شده بر مبنای جفت‌های جداگانه فوتون‌های مجازی تطابق دقیقی داشت؛ گروه فاچیو نتیجه گرفتند که فوتون‌های اضافی باید همان تابش هاوکینگ باشند.

اما همه با این نتیجه‌گیری موافق نیستند. آدام هافر از دانشگاه میسوری معتقد است که تابش هاوکینگ تنها به سیاه‌چاله‌های واقعی با میدان‌های گرانشی اختصاص دارد. وی می‌گوید: «مسلما بین آنها (فوتون‌ها و تابش هاوکینگ) نوعی همتایی وجود دارد. با این حال تجربیات آزمایشگاهی با وجود این‌که جذاب هستند، اما با مسائل عمیق مخصوص سیاه‌چاله‌ها ارتباطی ندارند.»

درهم‌تنیدگی کوانتومی
تد جیکوبسن از دانشگاه مریلند قصد دارد آزمایش‌هایی را برای بررسی یک ویژگی کلیدی تابش هاوکینگ انجام دهد. وی می‌خواهد درهم‌تنیدگی فوتون‌های جفتی را که توسط افق رویداد از هم جدا شده‌اند، بررسی کند. فاچیو می‌گوید که استفاده از یک فیبر نوری به جای قطعه شیشه‌ای، مشابه آن‌چه لئون‌هارت و همکارانش در سال 2008 / 1387 انجام دادند، می‌تواند امکان جداسازی فوتون‌های جفت را توسط یک افق لیزری فراهم کند. بنابراین می‌توان درهم‌تنیدگی آنها را بررسی کرد.

تابش هاوکینگ در انواع دیگری از پدیده‌های همانند شبه سیاه‌چاله می‌تواند ایجاد شود. در ماه آگوست / مردادماه گروهی به سرپرستی سیلک وینفرتنر از دانشگاه بریتیش کلمبیا در کانادا اعلام کردند نسخه موج آبی تابش هاوکینگ را مشاهده کرده‌اند. در آزمایش آنها سرعت امواجی که از سطح افق شروع می‌شدند، به تدریج کاهش می‌یافت تا متوقف شود. مت ویسر از دانشگاه ویکتوریا در نیوزلند می‌گوید: «در هر جایی که شما یک افق از هر نوعی دارید، تابش هاوکینگ در حال تبدیل شدن به یک پدیده عام است.»

این مساله که یک رشته از حوادث منجر می‌شود تا مانند سیاه‌چاله‌های واقعی، تابش هاوکینگ در شبه افق‌های رویداد ایجاد شود، تنها ویسر را مجذوب خود نکرده است. بیل آنرو می‌گوید: «خط سیر دلایل، جامع‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول دیده می‌شود. این مساله باعث تقویت این عقیده می شود که ممکن است چنین چیزی در مورد سیاه‌چاله‌ها نیز درست باشد.» آنرو در انجام آزمایشات با وینفرتنر همکاری کرده و برای کشف «تاثیر آنرو» شهرت دارد. تاثیر آنرو پدیده‌ای قابل پیش‌بینی و مشابه تابش هاوکینگ است، اما خارج از یک سیاه‌چاله رخ می‌دهد.

فاچیو می‌گوید: «به نظر می‌رسد که تمام قطعات این پازل ناگهان و در یک زمان در جای خود قرار گرفته‌اند. این خیلی هیجان‌انگیز است.»





نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 14 مهر 1389 :: نویسنده : Milad
 قرن‌هاست که پدیده زیبای شفق قطبی علاقمندان به آسمان را مسحور کرده اما این اولین‌بار است که محققان نشان می‌دهند برخورد بادهای خورشیدی با لایه حفاظتی کمربند تشعشعی زمین، چطور این پدیده را ایجاد می‌کند.

محبوبه عمیدی: قرن‌هاست که پدیده زیبای شفق قطبی علاقمندان به آسمان را مسحور کرده است اما تا به امروز علت ظهور این پدیده و شکل‌گیری دوره‌های تناوب آن ناشناخته مانده بود.

به گزارش نشنال‌جئوگرافیک، توشی نیشیمورا و همکارانش در دانشگاه کالیفرنیا، لوس‌آنجلس به تازگی موفق شده‌اند با بررسی گسترده آسمان و هم‌زمانی پدیده‌های گوناگون علت آغاز شفق تپنده را که بیش از 4 دهه است ذهن فیزیک‌دانان را به خود مشغول کرده، کشف کنند.

مطابق یافته‌ها شفق قطبی بیش از 1000 کیلومتر طول خواهد داشت و زمان ظهور آن معمولا 1 دقیقه است اما شفق تپنده به صورت تکه‌هایی از شبح لرزان نورانی به طول 100 کیلومتر شکل خواهد گرفت که فاصله میان درخشش و خاموش شدن آن هر 5 تا 40 ثانیه یک‌بار خواهد بود.

شفق قطبی از نگاه آرایه ماهواره‌ای تمیس

مطابق تحقیقات نیشیمورا و همکارانش نیروی محرک این آتش‌بازی کیهانی زیبا نوع خاصی از امواج الکترومغناطیس است که از لایه کروی‌شکل فشرده اطراف زمین که نقش حفاظت این سیاره را در برابر پرتوهای کیهانی به عهده دارد، منشاء گرفته است.

ارتباط میان افزایش فعالیت‌های خورشیدی با ظهور شفق قطبی اثبات شده بود. مطالعات تازه نیز نشان می‌دهند زمانی که بادهای خورشیدی -جریانی از ذرات باردار آزاد شده از خورشید- به میدان مغناطیسی زمین برخورد می‌کنند، به واسطه وجود لایه های متعددی از کمربند مغناطیسی حفاظتی زمین تونلی از این ذرات شکل می‌گیرد که رو به جو زمین حرکت خواهد کرد. این ذرات که در تله مغناطیسی زمین گرفتار شده اند در نهایت در برخورد با امواج chorus که امواج الکترومغناطیس خلق شده توسط الکترون ها در کمربند تشعشعی زمین هستند، نور ایجاد خواهند کرد.

لایه مگنتوسفرنیشیمورا و تیم همکارش با استفاده از 20 تصویرگر زمینی که به سرتاسر آسمان احاطه داشتند و در نقاط گوناگونی از کانادای شمالی و آلاسکا پراکنده شده بودند توانستند این تلاقی‌ها را کشف کنند. بخشی از این تجهیزات متعلق به آژانس فضایی کانادا هستند و بخش دیگری نیز به آرایه ماهواره‌ای تمیس ساخته ناسا تعلق داشتند. این آرایه شامل 5 ماهواره مستقر در مدار زمین است که در ارتفاع پایین به دور آن حرکت می‌کنند.

به گفته این تیم اولین جرقه این موفقیت شب 15ام فوریه 2009 زده شده است. در این شب هم‌زمان با نمایش شفق تپنده در بخشی از آسمان توسط یکی از دوربین‌های مستقر روی زمین، یکی از ماهواره‌های تمیس دسته‌ای از این امواج الکترومغناطیس را بر فراز این منطقه رصد کرده است.

نیشیمورا می‌گوید: «ارتباط میان شدت این امواج و شفق بود که توجه همگی ما را به این هم‌زمانی و ارتباط جلب کرد». او امیدوارست این اطلاعات تازه بتوانند به فیزیک‌دانان برای تهیه الگوی دقیق‌تری از میدان مغناطیسی زمین کمک کنند.





نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


نمایشگاهی از برترین عکس‌های نجومی سال در رصدخانه سلطنتی گرینویچ بر پا شده است. از میان تصاویر برگزیده می‌توان به عکس‌هایی از شفق شمالی، کسوف و اولین گذر دنباله‌دار لولین از منظومه شمسی اشاره کرد.

محبوبه عمیدی: از پنج‌شنبه گذشته نمایش برترین عکس‌های نجومی سال در رصدخانه سلطنتی گرینویچ لندن آغاز شده است. نیوساینتیست از میان این تصاویر چندتایی از برگزیده عکس‌‌های شرکت‌کننده در رقابت‌های عکاسی را انتخاب کرده است که به نمایش شفق شمالی، کسوف و گذر ستاره‌ای دنباله‌دار از منظومه شمسی پرداخته‌اند.

بریستول در آتش
درختی که در میانه این تصویر می‌بینید کاج چندین‌هزار ساله بریستول در کوه‌های وایت کالیفرنیا است. عکس در لحظه عبور یک شهاب را در مقابل کهکشان راه شیری گرفته شده است.

بریستول در آتش

رگه‌های قرمز بدنه کاج به شکل تصادفی و زمانی که تام لو، عکاس این عکس سرگرم آماده‌سازی تجهیزات عکاسی بوده ایجاد شده‌اند. این عکس تصادفی نه تنها بهترین عکس در بخش «زمین و آسمان» شناخته‌شده بلکه بهترین عکس نجومی سال نیز لقب گرفته است.

در احاطه آسمان
شفق شمالی بدون‌شک یکی از خیره‌کننده‌ترین جلوه‌های نور طبیعی است. این پدپده از کنش‌ متقابل میان بادهای خورشیدی و میدان مغناطیسی زمین حاصل می‌شود. علت دقیق این پدیده هنوز کشف نشده است.

در احاطه آسمان

این عکس که توسط فردریک برومز در جنگل‌های تایگا واقع در جزیره کوالویا، نروژ از میان درختان بلند سوزنی از شفق شمالی گرفته‌شده به عنوان یکی از بهترین عکس‌های بخش «زمین و آسمان» انتخاب شده است.

پانورامایی از صورت فلکی شکارچی
شکارچی یا جبار، یکی از شناخته‌شده‌ترین صورت‌های فلکی آسمان شب است. با این حال تنها عده معدودی موفق شده‌اند این صورت فلکی زیبا را مانند عکس فوق‌العاده‌ای که توسط راجلیو برنال‌اندرو گرفته‌شده، تماشا کنند. این عکس برنده بهترین جایزه بخش «خارج از منظومه شمسی» شده است.

صورت فلکی شکارچی

اگر به سمت چپ تصویر نگاه کنید می‌توانید کمربند صورت فلکی جبار را که شامل سه ستاره درخشان است، تماشا کنید. سحابی تاریک سراسبی و سحابی جبار را نیز می‌توانید ببینید. این ابرهای تشکیل‌شده از گاز، گرد و غبار کیهانی و دیگر مواد به آهستگی سرد و منقبض می‌شوند و در نهایت می‌توانند ستاره‌ها یا سیارات دیگری را شکل دهند.

سحابی بادبان
این عکس که توسط مارتین پاگ گرفته شده، سحابی بادبان را در صورت فلکی دجاجه نشان می‌دهد. این سحابی بازمانده انفجار یک ابرنواختر در حدود 5000 سال پیش است.

سحابی سمحاق

زمانی که این ابر نواختر منفجر شده، احتمالا جرم حاصل از انبساط گازها مانند هلال ماه در آسمان می‌درخشیده و با چشم غیر‌مسلح نیز قابل رؤیت بوده است. اما در حال حاضر رؤیت این سحابی زیبا و عکاسی از آن کار چندان ساده‌ای نیست. همین دلیل باعث شده این عکس زیبا برنده دومین جایزه بخش «خارج از منظومه شمسی» باشد.

خورشیدگرفتگی کامل
خورشیدگرفتگی کامل پدیده فوق‌العاده‌ای است که به ندرت شانس تماشای آن پیش خواهد آمد. اما زمانی که ماه از میان زمین و خورشید می‌گذرد، تاریکی مطلق وجود نخواهد داشت. این عکس زیبا که توسط آنتونی آیومامیتیس گرفته‌ شده گسترش نور از سطح خورشید را که تاج خورشید نامیده می‌شود به فضای خارجی نشان می‌دهد. این عکس برنده بخش «منظومه شمسی ما» شده است.

خورشیدگرفتگی کامل

در اطراف خورشید می‌توان رگه‌های بسیار روشنی از نور را مشاهده کرد که سیخک خورشید نام دارند. آنها فضایی به پهنای 500 کیلومتر را اشغال کرده‌اند و تا ارتفاع چندین‌هزار کیلومتری کشیده شده‌اند. تاج خورشیدی نیز به شکل زیبایی اطراف خورشید گرفته را پوشانده است. 

دنباله‌دار سبز لولین
یکی‌ دو سال بیشتر از کشف ستاره دنباره‌دار لولین توسط یک ستاره‌شناس چینی در رصدخانه‌ای در تایوان نمی‌گذرد. این دنباله‌دار اولین‌بار در 61میلیون کیلومتری زمین رؤیت شده است.

دنباله دار سبز

ریچارد هایبی که این عکس را از اولین حضور لولین در منظومه شمسی گرفته، یکی دیگر از عکاسانی است که مورد تقدیر کمیته داوران در بخش «منظومه شمسی ما» قرار گرفته است. احتمال می‌رود رنگ سبز روشن اطراف این دنباله‌دار از گازهای اتمسفری آن که فضایی به ابعاد مشتری را اشغال کرده‌اند حاصل شده باشد. 


یک دایره کامل
این عکس فوق‌العاده از کسوف که سال گذشته در هندوستان گرفته‌ شده، بسیار جالب‌توجه است. عکاس 14ساله این عکس با هوشیاری از ابرها مانند یک فیلتر استفاده کرده است. داوران این عکاس را که Dhruv Arvind Paranjpye نام دارد به عنوان جوان‌ترین عکاس نجوم سال انتخاب کردند.

یک دایره کامل

بد نیست یادآوری کنیم که سال گذشته شاهد چهار خسوف و دو خورشیدگرفتگی بودیم. کسوف 22 جولای گذشته که بیش از 6 دقیقه به طول انجامید، بزرگ‌ترین خورشیدگرفتگی قرن بود.





نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 22 مرداد 1389 :: نویسنده : Milad
 در حالی‌که زمین در هر شبانه‌روز توسط 400میلیون شهاب بمباران می‌شود، اما به ندرت می‌توان شهاب‌های درخشان زیادی را با چشم مشاهده کرد. امشب یکی از شب‌های نادر سال است که می‌توان با چشم معمولی چند صد شهاب پرنور را در پهنه آسمان دید، چرا که اوج بارش شهابی برساووشی است. در گزارش امروز خبرآنلاین، همه چیز را در مورد چگونگی رویداد، زمان رصد، روش مشاهده و عکاسی از اوج بارش شهابی برساووشی در شامگاه امشب بخوانید.

امیر حسن‌زاده: همه ما نورهای گذرا و سریعی را در آسمان شب دیده‌ایم که به سرعت محو می‌شوند. این نورهای گذرا همان شهاب‌ها هستند. قدما معتقد بودند که « چون شیطان از زمین قصد آسمان کند، فرشتگان به تیر آتشین وی را بزنند و از صعود ممانعت کنند». چنین تعبیری از شهاب، در نظم و نثر بسیار دیده می‌شود. برخی نیز تصور می‌کردند که شهاب‌ها، ستارگان در حال سقوط هستند.



ادامه مطلب


نوع مطلب : نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 18 مرداد 1389 :: نویسنده : Mohammad

مقصر اصلی گرم شدن زمین چه کسی است؟

 

حتی اگر نشنیده باشید که سال 2010 گرم‌ترین سال در قرن‌های اخیر لقب گرفته، دمای بالای هوا در تابستان امسال به شما هم فهمانده که اتفاق عجیبی در زمین روی داده است. خیلی‌ها انقلاب صنعتی و تولید غیرطبیعی گاز دی‌اکسیدکربن را مقصر این پدیده می‌دانند؛ اما آیا واقعا انسان مقصر اصلی این تغییرات آب‌وهوایی است؟

بی هیچ شکی انسان در آنچه امروزه به عنوان گرم شدن جهانی از اخبار و رسانه‌ها می‌شنویم و می‌بینیم٬ نقش مؤثری داشته است. دخالت و برداشت بی حد و حصر نوع بشر در طبیعت باعث دگرگونی عظیمی شده که هیچ کس نمی‌تواند آینده آن را به درستی پیش‌بینی نماید.

اما در طول تاریخ مسکونی شدن زمین این اولین باری نیست که سیاره آبی و به ظاهر آرام ما برشته می‌شود. دوره‌های بی‌اندازه گرم و یا سرد زمین نتیجه مستقیم یا غیرمستقیم عوامل متعددی است که از قلب سیاره ما آغاز شده و تا عمق فضا پیش می‌رود.

در زمستان ۱۷۸۰ سرمای طاقت‌فرسایی نیم‌کره شمالی زمین را درنوردید. بندر نیویورک به گونه‌ای یخ زد که مردم روی دریا و با پای پیاده از منهتن به استاتن‌آیلند می‌رفتند. در همان زمان فرانسوی‌ها از روی رودخانه‌های یخ زده٬ سرزمین هلند را مورد تاخت و تاز قرار دادند. در آن روزگار زمین مشغول طی کردن عصر یخبندان کوچک بود. درجه حرارت در این دوره از میانگین ثبت شده قرن بیستم حدود یک درجه خنک‌تر بود. عصر یخبندان کوچک یکی از عصرهای زمین‌شناختی نسبتاً جدید است که پس از دوره گرم سده‌های میانه، یعنی در حدود سال ۱۲۵۰ میلادی آغاز شد و تا اواسط قرن نوزدهم میلادی ادامه یافت. در این دوره دمای هوا در اقصی نقاط جهان شدیداً کاهش یافت و موجب تغییر در پوشش گیاهی و جانوری و حتی تا حدی در الگوهای بارندگی و دمایی مناطق گوناگون جهان شد. دما در برخی از زمستان‌های این دوره بسیار کاهش می‌یافت که زمستان ۱۷۸۰ یکی از آنها بود.

خورشید خفته٬ خورشید بیدار
دوره‌های هواشناسی ارتباط تنگاتنگی با دوره‌های فعالیت خورشیدی دارد. هواشناسان و ستاره‌شناسان خیلی زود دریافتند که نمودارهای آنها تقریباً با هم بالا و پایین می‌روند. صدها سال است که ستاره‌شناسان روزها به ثبت لکه‌های خورشیدی مشغولند. با ظهور این لکه‌ها که امروزه بر ما روشن است چیزی جز طوفان‌های الکترومغناطیسی برآمده از درون خورشید نیستند٬ فعالیت خورشید نیز فزونی می‌گیرد. شروع و خاتمه این طوفان‌های خورشیدی دوره‌هایی ۱۱ ساله دارند. اما در پاره‌ای از دوره‌ها حجم فعالیت‌ها آن‌طور که باید، نمود پیدا نمی‌کند. در سال‌های بین ۱۶۴۵ تا ۱۷۱۵ که زمین در میانه سخت دوران یخبندان کوچک بود٬ فعالیت‌های مغناطیسی خورشید کاملاً متوقف شده بود. شاید هم‌زمانی این دو رویداد کاملاً تصادفی به نظر برسد، اما یک محقق آلمانی به نام سامی سولانسکی وجود چنین ارتباطی را با تحقیقات خود اثبات کرده است. قبل از هر چیز سولانسکی که تحقیقات خود را در مرکز تحقیقات منظومه شمسی واقع در مؤسسه ماکس پلانک انجام داده٬ میزان ثبت شده فعالیت‌های خورشیدی را تا 9هزار سال قبل از میلاد مسیح استخراج کرد. صد البته واضح است که اطلاعات مربوط به تعداد و اندازه لکه‌های خورشیدی توسط هیچ انسانی در آن زمان‌ها ثبت و نگه‌داری نشده بود. سامی سولانسکی برای استخراج این داده‌ها به سراغ ایزوتوپ‌های خاصی از کربن۱۴ و بریلیوم۱۰ رفت که در تکه‌های چوب باستانی و یا در اعماق یخ‌های گرینلند و قطب جنوب باقی مانده بودند.

یافته‌های این محقق آلمانی نشان داد که قرن‌ها است میزان فعالیت‌های خورشیدی و تغییرات دمای زمین کاملاً هماهنگ با هم افزایش یا کاهش پیدا می‌کنند. زمانی که خورشید وحشی و بی‌قرار می‌شود٬ زمین تب می‌کند و هر زمان که خورشید آرام می‌گیرد و یا می‌خوابد٬ یخبندان‌های تاریخی٬ سیاره آبی رنگ ما را سپیدپوش می‌کند.

اما بخش تأسف‌بار یافته‌های سولانسکی این بود که این هماهنگی طبیعی در حدود سال‌های ۱۹۷۰ زمانی که دخالت‌های انسانی منجر به افزایش دمای زمین فزونی گرفته است٬ قطع گردیده و به اعتقاد وی خورشید در گرمایش ۴۰ ساله گذشته تنها حدود ۳۰ درصد نقش داشته است.

 

برای دیدن ادامه ، به ادامه ی مطلب رجوع کنید ..................



ادامه مطلب


نوع مطلب : علمی، نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 18 مرداد 1389 :: نویسنده : Mohammad

 

این شب‌ها زمین از بقایای غبار برجامانده از دنباله‌دار سویفت-تاتل عبور می‌کند و بارش شهابی برساووشی در حال وقوع است. اوج این پدیده در بامداد جمعه 22 مردادماه اتفاق می‌افتد که در هر ساعت حدود 60 ساعت از پهنه آسمان عبور می‌کند.

تصویر نیز مردی را نشان می‌دهد که در منطقه چاگن‌هیل در آروزای سوییس ایستاده و چشم‌انداز ستارگان را از ارتفاع 2هزار متری سطح دریا تماشا می‌کند. هرچند ماه در آسمان نیست و تاریکی بی‌نظیر آسمان امکان ثبت چنین تصویری را فراهم آورده، اما روشنایی روستای واقع در دره، دامنه کوه را روشن کرده است. این درحالی است که اگر شب کاملا تیره بود، غیر از ستارگان آسمان چیز دیگری را نمی‌شد دید!

بالای سر رصدگر می‌توان خوشه پروین را به وضوح مشاهده کرد که یک شهاب متعلق به بارش شهابی برساووشی پایین‌تر از آن عبور کرده است. از آن‌جاکه شهاب‌ها بسیار سریع حرکت می‌کنند، روی عکس و فیلم 20 برابر کم‌نورتر ثبت می‌شوند. بنابراین شهاب کم‌نوری که در تصویر مشخص است، از دید ناظر ایستاده در آن‌جا بسیار پرنور و به روشنایی ستاره دبران دیده می‌شد، همان ستاره نارنجی رنگی که کمی دورتر از آرنج چپ این مرد قرار گرفته است. برای تماشای عکس بزرگ، اینجا را کلیک کنید





نوع مطلب : علمی، نجوم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 2 )    1   2